Met mijn ogen op ver zicht zie ik mijn levensgedicht

Vanaf zijn achttiende vindt Stije een weg in het schrijven van gedichten. Wat begint met korte regels groeit uit tot langere, diepere teksten waarin emoties ruimte krijgen. Schrijven wordt voor Stije een manier om gevoelens te herkennen en te verwoorden. De onderwerpen variëren, maar hebben altijd een persoonlijke lading. Door ervaringen met seksuele intimidatie en misbruik keren verdriet, angst en eenzaamheid geregeld terug. Toch geeft deze bundel geen eenzijdig donker beeld: ook natuur, fantasie, liefde en vrolijkheid komen naar voren. Eindeloosheid Als de nacht Een bedreiging is Wil je rennen Rennen naar het Licht Eindelijk aangekomen Treed ook daar De nacht weer in