En toch zijn we hier

Hoe verhoud je je tot een medische wereld die ingrijpt, beslist en overneemt, ook wanneer je voelt dat het niet klopt? Wat doe je als iemand van wie je houdt niet langer wil leven? En hoeveel van je verhaal deel je?
Vertel je het aan de buren, de collega's, je werkgever?
Of zwijg je, uit schaamte?

Arne en Frauke, twee prille dertigers, leiden een relatief onbezorgd leven. Er is liefde, toekomst, een gedeelde kinderwens. Maar in december 2023 kantelt hun wereld volledig.

Een acute psychose leidt tot een opname, angst neemt het over en beslissingen worden genomen buiten hun wil om. Nauwelijks bekomen van de ene crisis, dient de volgende zich al aan. Wat volgt is een jaar vol verdriet, dat hen voorgoed zal veranderen.

In een verlaten boerderij in het zuiden van Frankrijk zoeken Arne en Frauke naar houvast. Ze proberen te begrijpen wat hen is overkomen, hoe je omgaat met de strijd in jezelf en die daarbuiten, en wat er nodig is om ondanks alles opnieuw voluit te leven, mét hoofdletter L.