Waagstukken

Waagstukken presenteert, elegant laverend tussen beschouwing en vertelling, dertien teksten over tragische architecten. Het zijn de verhalen van bekende en vergeten bouwmeesters die zelfmoord pleegden op of in een door hen ontworpen gebouw, of omwille van dat gebouw. Hun ingreep in de openbare ruimte mondt uit in een mislukking, of wordt door hen op een fatale wijze zo ervaren. Ze hanteren het gereedschap van de hoogmoed, maar falen. Van den Broeck reisde deze architecten en hun noodlot na. In een tocht langs hun laatste bouwwerken onderzoekt ze het verband tussen persoonlijk en publiekelijk falen, tussen het belang van de openbare ruimte en de autoriteit van de (doorgaans mannelijke) architecten. En natuurlijk is er een verband tussen bouwen en schrijven – want is niet alle scheppen een vorm van waaghalzerij?

De pers over Waagstukken:

Je hoeft maar twee zinnen te lezen om in te zien dat hier iemand aan het werk is die echt weet wat schrijven is. – Ilja Leonard Pfeijffer

Tijdens Van den Broecks essayistische queestes traceert ze verhalen van hoogmoed, faalangst en noodlot. In Waagstukken maakt ze haar ambitie waar. – De Morgen

Van den Broeck kan geweldig goed kijken. Maar ze kan ook goed denken, en schakelt schijnbaar moeiteloos van filosofische mijmeringen naar journalistieke passages. **** – De Standaard

Wat een sensibel, intelligent en mooi boek is Waagstukken. – Stefan Hertmans

Briljant […] een boek dat zich onttrekt aan elk genre. – Publishers Weekly

Een klein wonder. – The New York Times