Romeinse elegieën

Meteen na thuiskomst van zijn beroemde Italiaanse reis ontmoette Goethe een vrouw op wie hij hartstochtelijk verliefd werd en dichtte hij de Romeinse elegieën. Deze elegieën zijn geen klaagliederen, maar liefdespoëzie, vermengd met lyrische beschrijvingen van de schoonheid van Rome en het geluksgevoel dat zijn verblijf in de eeuwige stad opriep. Hij situeerde de cyclus van vierentwintig gedichten in Rome, waar liefdesgod Amor een dichter helpt om een brug te slaan tussen heden en verleden. Als de dichter zijn liefste in zijn armen houdt, komt de klassieke beeldhouwkunst tot leven. Als zij haar ogen opslaat, verbeeldt hij zich dat hij in mythische sferen verkeert.

De Romeinse elegieën werden vertaald door Mieke de Vos. In de inleiding beschrijft ze hoe Goethe persoonlijke omstandigheden, zijn lange verblijf in Rome en zijn grote kennis van de Latijnse dichtkunst omwerkte tot levensechte poëzie. Eerder vertaalde De Vos poëzie uit de oudheid, waaronder de gedichten van Sappho en de Romeinse elegische dichters Tibullus en Propertius, belangrijke inspiratiebronnen voor Goethes Romeinse elegieën.

Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832) was een Duits wetenschapper, toneelschrijver, romanschrijver, filosoof, dichter, natuuronderzoeker en staatsman. Hij is vooral bekend om zijn literaire werk in de romantische traditie, met Faust en Die Leiden des jungen Werthers als beroemdste meesterwerken. Mieke de Vos is historicus en vertaler. Zij promoveerde met een onderzoek naar gender en de receptie van dichteressen in de Grieks-Romeinse literatuur. Ze vertaalde onder meer werk van deze dichteressen, en van Propertius en Tibullus. In 2024 verscheen Zorg goed voor je ziel. Vrouwelijke filosofen van Theano tot Hypatia, dat ze samen met Michiel Leezenberg vertaalde en van een inleiding voorzag.