De uitvreter / Titaantjes / Dichtertje / Mene Tekel

De meest geliefde klassieker van de Nederlandse literatuur

In 1918 debuteerde Nescio (pseudoniem van J.H.F. Grönloh) in boekvorm met de drie verhalen De uitvreter, Titaantjes en Dichtertje. Tijdens zijn leven werden deze verhalen slechts enkele malen herdrukt, de laatste keer samen met het in 1946 verschenen Mene Tekel, maar inmiddels behoren deze vertellingen met de zo eigen relativerende en melancholieke kijk op idealen, hoge verwachtingen en wereldbestormers tot het mooiste uit de schatkamer van de Nederlandse literatuur. Een levensgeschiedenis in drie verhalen, puntig en met veel humor opgetekend door het fenomeen Nescio.

‘Ik voltooi eigenlijk geen bladzij, zonder dat ik ten minste één keer aan Nescio heb gedacht.’ – Gerard Reve

‘Bestaat er eigenlijk mooier Nederlands dan dat van Nescio, of zelfs maar even mooi?’ – J.A. Dautzenberg

Over Titaantjes:

‘Geen schrijver die met zo weinig woorden zoveel zegt.’ – Mohammed Benzakour

‘De zalige weemoed van dromerige jongens – romantischer wordt het niet in de Nederlandse letteren!’ – Emy Koopman

‘Ik huil nooit om literatuur, behalve om Bavink. Titaantjes is het aangrijpendste verhaal dat ik ken.’ – Tommy Wieringa

‘Een van de mooiste verhalen over dwalen, idealen, opgroeien en stilletjes falen. Waar kleine, alledaagse momenten groots worden en grote dromen klein blijven.’ – Mirthe van Doornik

‘Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan Titaantjes denk.’ – Philip Huff