Laadweek achtenveertig

Aan de Hoofdweg bij Finsterwolde ligt elfhonderdveertig ton suikerbieten op een betonnen dam van vierentachtig meter, gerooid in de regen. Maandagmiddag rolt Aleid Wiersema de eerste baan wit vlies over de kop. In de betonvoeg staat bruin sap; de prikthermometer wijst vierentwintig graden. Binnenin broeit de hoop, buiten draait de wind naar het oosten, min zeven voor woensdagnacht.Afdekken houdt de vorst eruit en de broei erin; openleggen doet het omgekeerde. De loonwerker wil de hoop omzetten en het rotte hart eruit, Aleid wil hem dicht houden en donderdag alles laden. Donderdag om vier uur sluit de weegbrug in Hoogkerk.Je staat tweeënzeventig uur op tweehonderd vierkante meter beton, met één lader, te weinig vlies en vier mensen die elkaar nodig hebben en iets verzwijgen. Rijdt de laatste vracht op tijd de dam af?Dit boek is door AI gegenereerd.