Onze-Lieve-Vrouw van de botsauto's

Pastoor Wim Doreleijers zegt liever ja dan nee. Tegen het processiecomité zegt hij dat het rustaltaar komt waar het altijd komt: tegen de gevel van de bakkerij. Tegen Angel Verwijmeren dat haar poffertjeskraam blijft staan waar haar overgrootvader hem neerzette. Dezelfde stenen, dezelfde zondag.In Sint-Hubrecht hoor je meteen waar iemand vandaan komt. Marion kwam uit Zoetermeer en leerde het dialect zoals je een taal leert. Angel is de vijfde generatie die hier één week per jaar welkom is. De bakker zwijgt en bakt door. De ambtenaar die het kan beslechten weet dat er nergens iets op papier staat, over niemand.Als het baldakijn de Mert op komt en de botsauto's stilvallen: hoe lang moet je hier dan komen voordat je mag blijven? En wie in een dorp gaat daar eigenlijk over?Dit boek is door AI gegenereerd.